Cerkiew św. Paraskewy w Kwiatoniu

Wolne i bezdeszczowe weekendy trzeba wykorzystywać w miarę możliwości i czasu. Tym razem padło na zwiedzanie rejonów Małopolski w które wcześniej jakoś nie zajechałem powiat gorlicki jest pełny drewnianych kościołów i cerkwi, ale podczas tego wyjazdu zależało mi głównie na tej w Kwiatoniu. Od jakiegoś czasu intrygowała mnie nazwa (a raczej wezwanie) tej cerkwi – „św. Paraskewa” nie mówi zbyt wiele zwykłemu zjadaczowi chleba. Dopiero google pomogło rozwiązać tą zagadkę – otóż święta (tak, to była kobieta) Paraskewa, to bułgarska mniszka żyjąca około XI wieku. Po więcej informacji o samej świętej, zainteresowanych odsyłam do wikipiedii.

 

Sama cerkiew (a właściwie obecnie – kościół) została zbudowana około połowy XVII wieku, chociaż często za datę budowy przyjmuje się rok 1700. Jest ona klasycznym przykładem cerkwi łemkowskich w Polsce – według wielu uważana za najpiękniejszą ze względu na proporcje. Jest to cerkiew trójdzielna, gdzie każda z części jest praktycznie na planie kwadratu. Nad babińcem znajduje się wieża dobudowana najprawdopodobniej w roku 1743. Świątynia otoczona jest ogrodzeniem z bali, z dwiema bramkami, nawiązującymi stylem do bryły cerkwi.

 

Pierwszą rzeczą która rzuca się w oczy już po wejściu do przedsionka (babińca) jest piękna polichromia. Pokrywa ona praktycznie całe wnętrze cerkwi i jest dobrze zachowana ze względu na wielokrotne prace konserwatorskie które miały tu miejsce. Polichromia powstała w roku 1811 podczas jednego z pierwszych remontów cerkwi. Przedstawia typowe dla okolic motywy figuralne i ornamentowe, imitujące kolumny i gzymsy. Ikonostas pochodzi z 1904 roku i został namalowany przez Michała Bogdańskiego z Jaślisk. Drewniane wyposażenie pochodzi z XIX i początku XX wieku.

Od akcji „Wisła” w 1947 roku, cerkiew została przemianowana na pomocniczy kościół rzymskokatolicki dla parafii w Uściu Gorlickim, i taką rolę pełni ona do dziś. W 2013 roku, podczas sesji UNESCO, cerkiew została wpisana razem z 15 innymi cerkwiami z Polski i Ukrainy na listę światowego dziedzictwa.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *